Mijn schoonmoeder is van de week jarig geweest dus dit weekend was een gezellige verjaarsvisite gepland. Omdat ze ziek was geweest deze week zou iedereen zondag komen. Wij zaterdag om te helpen boodschappen doen en gezellig bij te kletsen. Voor zondag hadden we een dagje Veghel in de planning. Dus vroeg in de ochtend de auto in en op naar de achterhoek.
We waren al in de plaats van bestemming toen ik een vreemd geluid op de achterbank hoorde.
OF, nee vreemd niet maar wel een geluid dat je niet wilt horen in een auto.
Ik keek achter me en ja hoor...... Janneman zat onder :(
Hij keek sip en zei " ik moest kotsen"
Z'n hele shirt en broek zaten onder. en zo ook z'n boek...
Maar omdat we er bijna waren de ramen opengedraaid en maar doorgereden.
Bij schoonmoeder voor de deur het ergste schoongemaakt, en op de deurmat alle kleren uit en in een plastic tas gedaan. Op deze leeftijd heb je geen reserve kleding bij dus op naar de hema en Terstal voor nieuwe kleren.....
Ik ging samen met Sapper, Brt en Janneman bleven bij mijn schoonmoeder, die ziek op de bank zat. Ze was de avond daarvoor weer flink ziek geworden en was iedereen aan het afbellen.
Na mijn onverwachtse bezoek aan het winkelcentrum zijn we nog maar heel even gebleven.
Het was toch wat druk voor mijn schoonmoeder die met een paracetamol op de bank zou gaan liggen.
Dus wij gewapend met plastic tassen (we laten ons niet nog eens verassen) weer de auto in.
Deze keer ging de reis naar Veghel.
Over de A50 was de bedoeling maar we zijn toch weer half door Nijmegen gereden... Pfff wat hebben ze daar toch vervelende rotondes.
Vlak bij Beuningen hebben we nog even gezwaaid, zagen iemand terug zwaaien maar wisten niet zeker of het
Gian was. (later bleek van wel)
Twee uur later waren we in Veghel waar ook mijn broer met zijn gezin waren.
Dus we waren compleet :) Mijn ouders vertelde over hun reis naar curacao.
Ze waren die nacht thuis gekomen.
Gezellig met z'n alle gegeten.
Toen ging de telefoon. Het was de thuiszorg uit Breda.
Oma was twee keer gevallen die avond, of er iemand bij haar wilde komen want het ging niet goed. Mijn ouders hadden die nacht gevlogen en nog niet geslapen dus ben ik samen met Brt in de auto gestapt om naar Oma te gaan.
Daar aangekomen lag ze in bed, ze had het erg benauwd maar wilde geen huisarts zien.
Wij zijn daar blijven slapen, ik vond haar erg veel moeite hebben met ademen.
De volgende dag toch de huisarts gebeld, die vond dat ze beter naar het ziekenhuis zou gaan.
Maar ja dat wil je niet, dus vecht je daar heftig tegen.
Uiteindelijk is ze aan het eind van de middag toch gegaan.
Eigenlijk viel het al met al gelukkig erg mee, en zal ze snel weer naar huis mogen.
Maar ik ben wel geschrokken.
Wat sta je toch ontzetten machteloos op zo'n moment.....
De komende dagen zal ze nog wel in het ziekenhuis blijven, omdat ze even willen zien waarom ze zo vaak gevallen is gisteren. Maar ze heeft alweer flink wat praatjes, dus dat stelt me toch weer gerust :)
Het weekend is weer voorbij, en eigenlijk is die voorbij gevlogen over de snelweg......
