
Dit weekend was het weer zover....
Er is weer een jaar voorbij!
En mensen die mij kennen en begrijpen weten dat ik er en hekel aan heb....
Nee niet aan jarig zijn, maar aan verjaardagen.
Niet eens aan de verjaardag zelf, maar aan het feit dat iedereen komt om mij te felciteren. Het huis vol met mensen die ik welliswaar allemaal heel graag zie, maar alles en iedereen bij elkaar wordt mij toch net iets teveel van het goeie.
Er zijn dan teveel dingen waar ik op moet letten,
het begint al dagen van te voren.....

Is het huis wel schoon?
Is er genoeg in huis?
Blijven ze eten? wat willen ze drinken?
Is het huis wel schoon genoeg?
en ga zo nog maar even door.......
Op de dag zelf krijgen we het ritueel weer...
Shit huis is nog niet schoon genoeg.....
Is er genoeg in huis??
Shit bier voor broer :(
Oeps Cola voor de Fons......
Shipsssss ik wist het..
***stressss stressss***

de mensen druppelen binnen.....
Ieks aandacht...... verdelen......wie......hoe......helppppppp
Dat is misschien nog wel het moeilijkst, waardoor ik vaak juist volledig het verkeerde doe, Ik laat brt voor de koffie zorgen, en ga zelf stil zitten....
Waarschijnlijk te stil, beetje praten met de ene, en nog wat met de ander....
Wat doen de kids, waar zijn de kids.....
Ow shit het wordt al snel etenstijd, wie blijft er eten, wie niet....
En dan aan het eind van de dag is mijn kaarsje op
leeg
moe

Mijn eigen verjaardag vier ik eigenlijk al nooit officieel, maar mensen zeggen je MAG niet komen deed ik nooit..... dus de spanning was er altijd wel.
Dit jaar heb ik het anders gedaan.....
lekker samen met Brt naar Texel :)
Heerlijk uitwaaien aan zee.
Geen computer, geen camera mee (niet me spiegelreflex te minste)
Dus echt heerlijke rust !!
En dat doet een mens goed...
Er zijn nog drie verjaardagen in ons gezin laat me dan maar stressen.... maar niet op 2-2 :)