moe door slaap te kort
Vanmorgen kon ik weer niet echt goed mijn bed uit komen.
Maar deze keer had het wel een aanwijsbare oorzaak.
Gisteren werd ik om elf uur 's avonds gebeld door de stichting
*stichting make a memory*
Of ik naar het AMC zou kunnen gaan om foto's te maken.
Aangezien het kindje nog leefde was er toch wel haast bij.
Om half twaalf was ik daar en heb ik wat foto's gemaakt van de kleine die bij mama lag.
Daarna ging de beademing eraf en heb ik gewacht tot ik nog wat foto's kon maken zonder alle slangen.
Uiteindelijk was het 02.00u toen ik het ziekenhuis uitliep
en het was bijna drie uur voordat ik in mijn bed lag........
Dus ja dan mag je nog wel slaap hebben als je wekker om zes uur gaat
(en je er pas om half acht uit weet te strompelen)
Maar het is voor een goed doel!!
2 kronkels:
ik ben ondzettent trots op je
Dit is echt iets wat niet iedereen zou kunnen. Het is intriest en mooi tegelijk: ouders verliezen hun kind, maar jij geeft hen een herinnering waar ze troost zullen uit halen...
En zoals ik je ken is die herinnering zeker weten zo mooi als mogelijk.
Petje af, al klinkt dat hier misschien wat raar?
Een reactie plaatsen
<< Home