Het is zo dat niet altijd alles loopt zoals je het zou willen
Sterker nog vaak gebeurt het juist niet zoals je wil.
Ik persoonlijk kan hier wel mee leven, maar vind het een stuk moeilijker
als ik de teleurstelling op het gezicht van een kind (mijn kind in dit geval)
zie omdat er iets niet gaat zoals hij het gewild zou hebben.
Ik had Sapper naar school gebracht, al heel de week keek hij uit naar het Kerst-Dinner
en dat werd dan ook groots aangepakt.
Zowel door hem zelf, *keurig gekleed haartjes netjes en het juiste bestek en serviersgoed werd uit de kast getrokken* als op school.
*er waren heerlijke gerechten gemaakt door de ouders, de klas-en de rest van de school- was prachtig versierd, en alle kinderen zagen er perfect uit*
Dus met een gerust hart liet ik hem daar achter om vijf over half zes om hem om zeven uur weer op te gaan halen.
Maar...........
Om kwart over zes ging de telefoon, het was school.
Of ik Sapper kon komen ophalen want hij had een bord laten vallen en vervolgens zijn hand aan de scherven opengehaald.
Een flinke snee zat er in zijn hand en hij wilde heel graag naar huis.
Natuurlijk zou ik hem gelijk gaan halen.
Op school aangekomen keek ik in een zielug wit snoetje dat toch wel blij was om me te zien. Erg veel zei hij niet, behalve dat hij met me mee naar huis wou.
Hij zat zich groot te houden, later in de auto kwamen er wel wat traantjes en zei hij dat hij buikpijn had.
Thuis hebben we nog lekker pannenkoeken gegeten, maar ja dat haalt het natuurlijk niet bij een overheerlijk Kerst-Dinner....
Eens kijken of zijn buikpijn morgen over is anders moet onze vakantie maar een dag eerder beginnen.
En volgend jaar? dan hoop ik dat zijn Kerst-Dinner op school toch net iets beter verloopt.
